688 document(en) met "niet-bewegen" • Resultaten 281 tot 300 worden getoond • Toon volgende twintig resultaten
Klapstuk investeert in jongeren
• 13 september 1991
Kunstsponsoring is vaak niet meer dan verkapte reklame voor de sponsor, die dan ook liever investeert in puur entertainment dan in autentiek, en dus soms "moeilijk" of "triest" werk
Kindersprookjes van Pierre Droulers
• 27 september 1991
Droulers danst hier zelf niet mee, maar regisseerde een voorstelling, eerder dan ze te koreograferen...En omdat sprookjes nu eenmaal gaan over de belangrijke momenten in het leven, die je als kind al kan bevroeden, maar nog niet zo precies thuis kan brengen, vinden sporen van allerlei sprookjes op een...Niet alle vondsten zijn ook even goed, soms zijn het echt niet meer dan "vondsten", de voorstelling komt moeilijk op gang en vindt even moeilijk een einde
Julien Schoenaerts volgt Samuel Beckett nauwgezet
• 1 oktober 1991
Toch "werkt" het niet, en daar zijn twee redenen voor, die elk op hun manier te maken hebben met een veranderde kijkhouding...Het is aannemelijk dat dit stuk twintig jaar geleden nog gespeeld kon worden zoals Schoenaerts het nu doet: zonder dubbelzinnigheid Krapp "zijn". Maar, om met Peter Brook te spreken, teater dat niet...De ironie van de akteur, het feit dat hij nu eenmaal niet is wie hij speelt, kan je niet meer klakkeloos negeren
De "minimalistische" choreografie van Lucinda Childs
• 8 oktober 1991
Een koerswijziging, niet alleen omdat ze vanaf dan steeds met een "company" werkte, maar ook omdat attributen en teksten plaats maakten voor zuivere beweging...Het vindingsproces is voor haar belangrijk, niet de stijl
De keuzen van een festival
• 11 oktober 1991
Dat is niet de enige link die Klapstuk 91 legt tussen film en dans...Ik vind dat niet altijd een interessante keuze: van verhaaltjes blijft achteraf weinig hangen...Klapstuk wil niet alleen gevestigde waarden, maar ook nieuw jong talent tonen en koesteren
"Aliud" van Angelika Oei opent Klapstuk '91...
• 17 oktober 1991
Het werkt niet altijd even goed, vooral omdat de voorstelling net iets te lang duurt...Er zitten ontzettend veel variaties op steeds weer hetzelfde tema in de voorstelling, en ze hebben niet allemaal dezelfde briljante visuele evidentie van de momenten die hierboven beschreven zijn...Deze voorstelling, die al uit de aard van de zaak zelf voortdurend op de rand van de chaos balanceert, wordt, vanaf het moment dat de beweging niet meer honderd procent exact, scherp en afgemeten
Wereldkreatie van Meg Stuart
• 18 oktober 1991
Het is dus echt niet zomaar een onschuldig vormexperiment...De vingers vertonen een merkwaardig ongevoelige verkramping als was de rug een ding dat niet helemaal te vertrouwen is. De andere hand weert af als het achterwerk te dicht genaderd wordt...Maar nee, dat is niet het geval
"Zij was en zij is, zelfs" van...
• 20 oktober 1991
De belangrijkste figuur staat niet op scène...Els Deceukelier is als lijfelijke aanwezigheid een perfekte casting, maar ...ze kan niet spreken...Zij was en zij is, zelfs" is voorlopig niet meer in België ie zien
"Puntos suspensivos" stelt teleur
• 22 oktober 1991
Maar niet met dezelfde nadrukkelijkheid
"Après-midi", beweging uit stilstand
• 23 oktober 1991
Dat niet-gebeuren wordt al van in de eerste sekonden aangekondigd: Fattoumi staat in profiel stil aan de rand van de scène, wachtend...Op de klankband klinkt geruis, stemmen, stappen, aanwaaiende muziekfragmenten: het leven dat ergens anders maar niet hier zijn loop vindt...Origineel is het niet, maar wel verbluffend trefzeker voor een zo jong gezelschap als Fattoumi-Lamoureux
Bevalligheid en kitsch
• 25 oktober 1991
De bewegingen zijn nieuw, het ziet er jong en levendig uit, maar wijkt niet wezenlijk af van de standaarden van een genre: het briljante amusement-spektakel...Dit is onbegrijpelijk, en erger, ik denk dat de koreografe zelf niet begrijpt wat ze doet...Werk dat zo onvolgroeid is, zou beter niet in een internationaal festival gegooid worden, al is het een prijzenswaardig opzet om ook Vlaamse koreografen een kans te geven binnen dat festival
Portugese dansers met fantazie
• 29 oktober 1991
de twee gevallen ook zie je dansers aan het werk die hun lichaam met fantazie en, zeker bij Camacho, een niet geringe dosis zelf-ironie bespelen...Maar er is niet alleen patos...Maar dat aantal is net als de dans niet vooraf bepaald
Wooster Group herwerkt Tsjechovs stuk "Drie Zusters"...
• 21 november 1991
Maar het is niet zomaar een kwestie van toevoeging van details -- wat je nog een eenvoudig vervreemdingseffekt zou kunnen noemen...Wat niet wil zeggen dat er slecht geakteerd wordt...Het stuk als geheel volgt geen dramaturgische logika, volgt dus niet de ijzeren wet van de scène, maar diverse partikuliere logika's.
De dokter bij voorbeeld (Paul Schmidt) is de man die bij
Klapstuk 91: Geroezemoes na een dansfestival
• 1 december 1991
Lesage: "Dat klopt niet helemaal, want je stopt niet om het even wie in het laboratorium...Verschaffel: "Je kunt je afvragen of een festival niet in staat moet zijn om te zeggen: kijk, het werkt niet meer, het is tijd om elders te zoeken...Verschaffel: "Het zou wel eens kunnen dat de belangrijkste waarheden omtrent het lichaam tegenwoordig niet getoond en niet gedanst worden
Stemmen uit het leven van een vrouw
• 13 december 1991
Het gaat ook in deze voorstelling niet om een rechtlijnig verhaal, al kan je wel min of meer een familiegeschiedenis rekonstrueren uit wat gezegd wordt...Maar strikt gesproken is het nooit duidelijk waar de werkelijkheid stopt en het fantasme begint, wie precies aan het woord is en zelfs niet wat het statuut van Goele Derick is: speelt ze iemand...Als kijker kan je niet anders dan of afhaken, of mee instappen in de oneindige en veelzinnige ruimte die door de tekst uitgezet wordt
Comedia tempio, circus van ultieme waarheden
• 17 december 1991
Veel kwam daar niet van terecht want wegens zijn paranoia zette hij bijna niets daarvan op papier...De mime-vorm is gewoon niet geschikt om complexe gedachten of metaforen tot uitdrukking te brengen, of zelfs maar te suggereren
Royaal Lyrisch
• 1 januari 1992
Je leeft je in in het verdriet van de ene prins die door zijn slungeligheid en onhandigheid niet aan de bak komt, of in de teleurstelling van de prinses die merkt dat haar drie bewonderaars...En niet alleen omdat het hier om een voorstelling voor kinderen vanaf zes jaar gaat, en je dus niet meteen de meest complexe psychologie moet gaan verwachten...Er is niet echt over de essentie van een bepaalde bewegingsstijl voor een bepaald personage gedacht, de bewegingen adstrueren een type door tics, ze maken het type niet
Op zoek naar nieuwe verbanden: Rosas danst...
• 1 januari 1992
Alsof er onder al haar nerveuze gebabbel een verlangen zit waar ze zelf wanhopig van wordt en waarvan ze vreest dat het - partner of niet niet - vervuld zal worden...Niet alleen is dit beeld in zwart-wit opgenomen, de manier waarop de man kijkt, heeft ook niet die vanzelfsprekende 'ik ben er en ik blijf er'-présence van Johanne Saunier bij voorbeeld...Hij voelt zich niet op zijn gemak, hij voelt zich bekeken en durft niet goed terug te kijken behalve tersluiks, vanonder zijn oogleden
Dito-Dito lacht met overdreven ernst
• 10 januari 1992
De toon van de voorstelling daarbij is niet die van een rekwisitoor, maar een bijna vertederde geamuseerdheid met de ijdelheid van het mannelijk vertoon...Het vervelende van deze toch wel krasse regie-scenografie-ingreep is dat de akteurs er zelf ook niet zo goed weg mee weten: de reële en de spelmatige moeite die ze met de vrouwen hebben lopen elkaar...Ondanks de voortreffelijke tekstkeuze is het effekt van de kollage niet zo verschillend van een kabaret-sketch
Dialoog met herinneringen
• 14 januari 1992
Dat is niet alleen literair een zwakte-bod, het klopt ook niet echt met het kaderverhaal: diegene die we reëel zien is L, die zich bevraagt over het mysterie van de zelfmoord van haar zus...De bespiegelingen die D ten beste geeft, kunnen eigenlijk niet bestaan in haar herinnering, ze kunnen enkel bestaan als een rekonstruktie van L over wat D bezielde...Een regie die er niet voor terugdeinst de tekst aan te passen aan de spelervaring en meer rigoureuze verdelingen in de speelruimte aan te brengen, zou de voorstelling enorm aan kwaliteit kunnen laten