Archief Etcetera

Zoeken naar  Auteur


5 document(en) met "Jean-Jacques Rousseau"



Nr. 8, September 1984 • Johan Thielemans • DE MUNTSCHAUBUHNE IN Cosi fan Tutte
Hij werd een aanhanger van de Verlichting," schrijft Wolfgang Hildesheimer, "bewonderaar van Rousseau en daarnaast homme à femmes, die meerdere liefdesaffaires tegelijk onderhield, en het is nooit...Lorenzo da Ponte, Mémoires et li-vrets, 1829, Franse vertaling, Livre de Poche, 1980, p. 133 (Uitstekende commentaren en essays van Jean-Francois Labie plaatsen de teksten in een historisch

Nr. 37, April 1992 • Klaas Tindemans • De deuren van de tijd gaan niet...
tussen natie en staat dus) erkent: het denken van Jean-Jacques Rousseau...Het landschap, de ziel, de gemeenschappelijke gevoelens , alle bijzondere kenmerken van de groep worden verbonden in Rousseau's idee van het 'soevereine volk', en daarna in de idee van de...Belangrijk is echter dat de redelijkheid van de nationale betrachtingen het probleemloos haalt op het sentimentele aspect ervan: het is pas later dat Rousseau's juridisch-politiek nationalisme

Nr. 50, Juni 1995 • Lukas Vandenabeele • Etienne Decroux
Rodin, Jean-Jacques Rousseau (Le Ménuisier is gestart vanuit Emïle), Baudelaire, Victor Hugo hielden hem bezig

Nr. 60, Juni 1997 • Geert Opsomer • Geschiedenis en theater: de speler en de...
Het 'diepe', 'authentieke zelf' dat achter die maskers en rollen schuilgaat is een uitvinding van de romantiek en dus uiteraard een zorgenkind van Rousseau...Tot grote schrik van Rousseau kreeg op die manier de representatie, het simulacrum een overwicht op de persoonlijkheid van de speler zelf...Rousseau koppelt hieraan een moreel standpunt dat Plato reflecteert en het proces van inauthenticiteit aanklaagt: hij vindt dat acteurs en kunstenaars beter eerst als natuurkundigen de objecten en

Nr. 72, Juni 2000 • Steven Engels • Claude Mauriac en Le temps immobile
Jean-Jacques Rousseau bijvoorbeeld (volgens velen nog steeds de vader van de moderne autobiografie) wist van geen ophouden...Meteen na de voltooiing van Les confessions - een werk dat op zich al zes jaar in beslag nam - wijdde hij zich aan Rousseau juge de Jean-Jacques, kort daarop gevolgd door Les rêveries du promeneur...Later volgden nog een volume over zijn relatie met Jean Cocteau (Jean Cocteau ou une amitié contrariée, 1970), eentje over de samenwerking met Charles de Gaulle (Un autre de Gaulle, 1970) in de jaren