Archief Etcetera

Zoeken naar  Auteur


174 document(en) met "ZO MOOI IS VRAAGT HIJ" • Resultaten 1 tot 20 worden getoond • Toon volgende resultaten



Nr. 1, Januari 1983 • Jan Decorte • Torquato Tasso
vleien, was evenmin als hij is. En als hij ooit geweest is, was hij zeker zoals hij altijd weer kan worden voor ons...Ik leef graag zo stil voor me uit en neem dankbaar van mijn broer aan, wat hij me zo kan en wil geven...Hij vraagt het onmogelijke van zichzelf, zodat hij het van anderen zou mogen vragen

Nr. 1, Januari 1983 • Johan Thielemans • Een scenograaf reveleert zich als regisseur: La...
Voor Peymann verzorgt hij Ritt über den Bodensee (Handke). Met de decors van Steins Peer Gynt verbaast hij de theaterwereld...Daarna verkent hij de ruimte: hij vermijdt de 'ideale' plaatsen van de acteur: hij wijkt dus uit naar links, en drukt zich even later tegen de wand achter het opengezwaaide paneel aan...Immers, ook Verdi heeft het dringend nodig dat hij tot op het bot afgestoft wordt, en benaderd met de volle artistieke ernst, waarvan La Clemenza di Tito zo overvloedig getuigde

Nr. 2, Maart 1983 • Luk Van den Dries • Müller
En daarom moest Nietzsche lachen, en zo mogelijk lachte hij nog harder...Hij zei: doe er nog een schepje bovenop, het is nog niet walgelijk genoeg, of: het is schitterend, zo walgelijk als dat is, het is een wonder, een meesterwerk, een giftige bloem, eindelijk begint de...De achterste ruimte, een spie van schel wit licht, is de utopische ruimte: Peru, de vrouw, moederschoot, revolutie... Het zou natuurlijk heel mooi zijn, zo'n schema waarin alles netjes zijn plaats

Nr. 2, Maart 1983 • Ludo Verbeeck • Clavigo
Maar zoals altijd bij Goethe kan ook Clavigo mooi in de persoonlijke lotsbestemming van de dichter ingepast worden, een trend waar hij zelf in Dichtung und Wahrheit de nodige aanbevelingen voor heeft...De intrige is ontleend aan de toen pas verschenen memoires van Beaumarchais, die daarin vertelt hoe hij naar Spanje reisde om er zijn zuster te wreken, die door haar verloofde in de steek was gelaten...Zo reeds bij het optreden van Clavigo's vriend, hier een verwijfd type dat in een dubieuse verhouding tot Clavigo lijkt te staan

Nr. 2, Maart 1983 • Sigrid Vinks • Klimmen, kruipen, wurmen, struikelen: Jürgen Gosch toont...
Philinte windt zich op in de discussie met Alceste, gesticuleert zo heftig dat enkele bloemen uit het boeket vallen, het papier kreukt en hij uiteindelijk met een onfris uitziend ruikertje voor zijn...Hij komt terug tot zichzelf, is weer kalm, vreest dat hij te ver gegaan is maar wil haar niet verliezen...Hij raapt de bloemen weer op, verzamelt ze haastig tot een chaotisch boeket waarin bloemen ondersteboven steken, de stengels in beide richtingen

Nr. 3, Juni 1983 • Johan Thielemans, Paul De Bruyne, Luk Van... • KRONIEK
Een parel-tje van een tekst dus, omdat hij op zo een relatief korte tijd en met zo weinig middelen een kleine waarheid pak-kend uitdrukt...De manier waarop hij naar platen luistert, en ons vraagt om mee te luisteren is pijnlijk juist...Luc Daemen) - Uit: Eddie Vaes, Als hij gaat slapen, doet hij zijn gezicht af De onsterfelijkheid van het poppenspel, in Knack, 9 maart 1983). "Het wordt stilaan duidelijk dat de imbecielen

Nr. 3, Juni 1983 • Roger Van Ransbeek • KAAITHEATER
Hou je onmogelijk acht uur vol". En dan komen de stoelen en denk ik: "Als hij dit ooit schildert, koop ik het". En het gaat zo maar door...Maar 't was mooi, te mooi om waar te zijn...Er is nog wel een been dat bloedt en een pééénis, oh zo lang, en nog zo van die dingen

Nr. 3, Juni 1983 • Johan Thielemans, Theo Van Rompay, Marianne Van... • KAAITHEATER
De anderen cultiveren het niet-kunnen-spreken, alsof dit een kunst is. Ze vermorzelen zo systematisch de tekst dat hij onbegrijpelijk wordt...Alleen vraagt men zich af, waarom hier een ironische laag nodig is. Waarom is het zo dringend nodig om op onze ongevoeligheid een beroep te doen...Hou je onmogelijk acht uur vol". En dan komen de stoelen en denk ik: "Als hij dit ooit schildert, koop ik het". En het gaat zo maar door

Nr. 4, September 1983 • Anton Van de Velde • Tijl van Anton Van de Velde Vlaamsche...
Lamme Miserere... (hij blijft lakeienpal hij de deur) Marquise Baron, ach, ik wou wel 'n simpele vraag... Tijl Geen vragen, marquise, Brabo (punktueel); Vandaag...Tijl Marquise, hij is m'n rechterarm» en hij houdt m'n gelooven en willen warm...Nü is er wat in m'n ziel gebroken... (hij valt met 'n zenuwsnik op 'n stoel) Tijl Niet versagen... (Hij gaat naar de hardeur). Lamme (opspringend): Nee

Nr. 5, Januari 1984 • Johan Thielemans, Pol Arias, Luk Van den... • K R O N I E K
Als men de richting van de blikken van Herman Gilis, als prins Leonce, analyseert, constateert men dat hij meestal naar de zijkant, vaak naar de grond, en een paar keren naar boven kijkt, maar zo goed...ook zien als een gebrek aan sociale kennis bij zowel de regisseur als bij de acteurs: zou Olyslagers ooit ergens kans maken op een baan, als hij zo een incompetente kelner is?). Maar het komt wel erg...Ik blijf me afvragen waarom het nodig is om al zijn energie, al zijn zorg te besteden aan een tekst waarvan men achteraf bekent dat hij onnozel is. Welke perverse, vrij nutteloze verhouding heeft zo

Nr. 5, Januari 1984 • Luk Van Brussel • Vera - Luk van Brussel
Fie zwijgt schijnbaar ongeïnteresseerd) Ik zou niet willen dat die iets te kort kwam he, Ne jongen die zo in de put zit, dat zijn vrouwke weg is. Gelukkig heeft hij nog een schoonmoeder, en dat is er...zo rood worden, en dan heeft hij bijna genen asem meer... waar moet dat eindigen...Juul Van als ik klein was, heb ik altijd van uniformen gehouden, en bij den ijzerenweg hebben ze zo van die schoon kepikes, en ik dacht... (Hij wordt onderbroken door een

Nr. 6, Maart 1984 • René Swartenbroeckx • René Swartenbroeckx: DE LEGE CEL
Maar hij hebben ene hond, zo ene grote...Maar ze is vanaf haar vierde jaar in België ... Ja, ge zoudt kunnen zeggen dat het een Vlaamse is ... Ja, juist, Marie, ik heb liever dat hij op zo eentje valt dan op zo'n modepoppeke, dat de hele dag...Pakte hij me bij de kraag van mijn jas, zo over de haag, en schudde me door elkaar

Nr. 7, Juli 1984 • Luk Van den Dries, Johan Thielemans, Alex... • k r o n i e k
Zo ook de verteller in Gloeiende Kooltjes: nostalgisch mijmerend over gemiste kansen in zijn leven, vage herinneringen ophalend, spreekt hij ingekeerd tot zichzelf, onsamenhangend, in flarden...De acteur mislukt altijd, en daarom is de schrijver ook zo diep ontgoocheld als hij de belichaming van zijn ideaal ziet...Deze tekst leek hem zo sterk, dat hij er maar best recht op afging

Nr. 8, September 1984 • Franz Marijnen, Rob Scholten • Jules Verne een project
Wie zou er zo'n saaie ziel kunnen hebben dat hij niet gelooft dat deze grot door een god werd gemaakt voor de sylfiden en waternimfen...Michel Kom nou... (Verne verstevigt zijn greep op Michel) Michel Dick Sand -- zoals hij heette -- zou, als hij geheel volwassen zou zijn, de gemiddelde lengte niet overschrijden, maar hij was...begrijpt dat arbeid de wet des levens is, dat al bijtijds leert dat het brood slechts verdiend wordt in het zweet des aanschijns, zo iemand is waarlijk voorbestemd tot grote dingen, want met de wil zal hij ook

Nr. 8, September 1984 • Luk Van den Dries • BERLIN BRUSSEL 84
klassieken, De laatste tijd balanceert hij vervaarlijk op de rand van het puur conventionele, Het ontslag van Stein als directeur van de Schaubühne, komt dan ook niet helemaal onverwacht, Veertien jaar aan de top...Daarbij werd hij gediend door een sterke ploeg: man-achter-de-schermen Dieter Sturm ("hij zet de toon, ik laat maar gebeuren", zegt Stein over hem), ontzettend goeie acteurs, en verder scenograaf Karl...dat hij twee keer geregisseerd heeft in Parijs en in Berlijn, gebruikt hij slechts enkele scènes

Nr. 9, Januari 1985 • Peter De Jonge, Klaas Tindemans • ANNE TERESA DE KEERSMAEKER
Bij de toeschouwer is er,veel meer onzekerheid over wat hij te zien krijgt of over wat hij daar 'moet' in zien...Die dingen zijn heel analytisch gemaakt: als zij zo gaat, is het mooi...Niet van 'ik reageer zo', maar heel concreet: Nadine, ga zo zitten, je been naar links, want architecturaal gezien is dat sterker

Nr. 9, Januari 1985 • Alexander Baervoets • SUR LE PONT D'AVIGNON
wezen is het terug de 'poppenkast' waar zo lang en zo heftig tegen geageerd is. Is die ontwikkeling aan de Fransen misschien voorbijgegaan...Ben ik klassiek of modern, vraagt hij zich af... dat doet er weinig toe, ik zoek alleen een nieuwe taal voor het lichaam, die al dan niet aansluit bij wat traditioneel als 'dans' beschouwd wordt...Hij staat borg voor de ongebreidelde verbeeldingskracht van iedere nieuwe produktie, maar niet hij alleen

Nr. 9, Januari 1985 • Marianne Van Kerkhoven, Johan Thielemans, Alex Mallems,... • KRONIEK
Zelfs al doet Jan Decorte nog zo zijn best, dan nog kan hij geen uur lang verborgen houden dat hij kan regisseren...Door zo koel met de emoties telwerk te gaan, door zo emotioneel zijn ruimte-tijd-licht-personages-blauwdrukken gestalte te geven, valt hij buiten elke stilistische (en modieuze) definiëring...Het is Jan Fabre's grote kracht dat hij juist "die dingen" toont waar P. Teugels zo tegen gekant is. Is het niet mooi dat jonge mensen zo door de scène gepassionneerd zijn dat ze er "blauwe plekken

Nr. 11, Juni 1985 • Marijke Caris, Alex Mallems, Johan Thielemans, Mark... • K R O N I E K
Op zichzelf is dat niet zo moeilijk, want het behoort tot het wezen van de toneelspeler dat hij zoiets graag doet...Boehmer wierp zich op een ellenlange gecompliceerde ouverture waarin hij bewees dat hij het muzikaal vocabularium tussen 1920 en 1970 hanteren kon...Zoals men zich kan afvragen waarom een drama als Star-kadd zo nodig opgegraven moest worden om het met een ongebreidelde energie de verdoemenis in te spelen, zo blijft men ook bij deze Nora, na een

Nr. 12, Januari 1985 • Frieda Pittoors • HADEWYCH
Toen Jozef uit zijn slaap ontwaakt was, deed hij, zoals de engel des Heren hem bevolen had en hij nam zijn vrouw tot zich...Iedereen maakt dat hij wegkomt als ik erover begin, Is het dan zo vreselijk om te weten hoe oud iemand is Hij Nee op zichzelf is dat misschien niet zo vreselijk...dat van een goddelijke schoonheid was; in een zo deemoedige houding kwam hij daar op mij toe, als iemand die een ander helemaal toebehoort


Toon volgende resultaten