Archief Etcetera

Zoeken naar  Auteur


171 document(en) met "Robert Wat" • Resultaten 1 tot 20 worden getoond • Toon volgende resultaten



Nr. 1, Januari 1983 • Katie Verstockt • Is dit nog ballet, is het al...
Hij werkte samen met Andy de Groat en de groep van Robert Wilson, prominente choreografen in de 'Post-Modern'-stijl...grote lijnen werden vooraf bepaalde structuren gevolgd, maar er werd veel ruimte gelaten voor improvisatie, wat met mensen die geen ervaring hebben, noch met dans, noch met improvisatie, maar zelden...Hij voelde er zich alleszins gelimiteerd in zijn creatieve mogelijkheden en wilde wat nieuws

Nr. 1, Januari 1983 • Renate Klett • Is dit nog ballet, is het al...
Tussen Pina Bausch en de dansers bestaat er een vocabularium van blikken en zinsflarden, wat voor niet-ingewijden niet zo meteen te ontcijferen valt...iedereen toont wat hem aan zijn lichaam niet bevalt...Twee mensen praten over Robert Wilsons 'Einstein on the Beauch

Nr. 2, Maart 1983 • Johan Thielemans • Als kaal licht de onverhulde waarheid is,...
En wat stellen de postmodernen in de plaats ? Wat drijft hen zo vaak in een tegendraadse dialoog met klassieke teksten...Bij een eerste contact in de jaren vijftig leek het eerst alsof hier niets meer aanwezig was en alsof hier ook niets meer dan wat verwarde nonsens bij elkaar stond...constateert men dat de stripfiguren heel vlakke objecten zijn, die zich paradoxaal genoeg diep in de geest van de lezer griffen, ook al bezitten ze in geen enkel opzicht iets wat als een 'rond karakter' kan

Nr. 3, Juni 1983 • Johan Thielemans, Theo Van Rompay, Marianne Van... • KAAITHEATER
de discrepantie tussen wat we zeggen en wat we doen dan zo groot...God, wat een feest, wat een feest was het...Sommige groepen kozen Europa als thuishaven (The Living Theatre), anderen boekten hier hun grote successen (Robert Wilson) en krijgen geregeld opdrachten van grote Europese schouwburgen (Robert Wilson

Nr. 4, September 1983 • Johan Thielemans, Ingrid Vander Veken, Jef De... • KRONIEK
ons vertellen hoe hij als mens tekort schoot; zijn beste vriend komt ons uit de doeken doen wat voor laaghartig individu die grote dichter wel is. Er is ook nog een moeder, maar wat ze vertelt ben ik...Diezelfde onechtheid bepaalt ook het spel van de dichter: Marc Steemans geeft hier een uur lang een demonstratie van wat hij kan en van wat zijn manier van spelen bedreigt: alles is te beredeneerd...Dus heel wat anders dan wat u noemt "mercantiele trekjes van kleinsteeds teater". Robert Van Yper, Sekretaris

Nr. 4, September 1983 • Goedele De Keersmaeker • Eminence grise van de Amerikaanse dans
dit opzicht was ook de 'untitled event' die op initiatief van Cage en met medewerking van Cunningham, David Tudor, Robert Rauschenberg en anderen tijdens de zomer van 1952 in het Black Mountain...opvatting, gooide hij alle ballast overboord om enkel te tonen wat hij als het meest essentiële in de dans beschouwde: de beweging...Wat er uiteindelijk op de scène gebeurt, wordt enkel bepaald door het toeval ongeacht of de choreografen de toevallig gekozen bewegingen nu mooi of lelijk vinden

Nr. 5, Januari 1984 • Johan Thielemans • Bob Wilsons theatermarathon the CIVIL warS
Wat iedereen uit deze vertoning heeft onthouden is de lengte, en de schoonheid van de beelden...Hij kijkt dus niet over zijn schouder om te zien wat verantwoordelijke mensen erover denken, hij schakelt het Uber-Ich uit, en gaat spelen als een kind...Vraag niet wat er gebeurt, nog minder wat het betekent, maar het gebeurt en laat in de herinnering een lang spoor na

Nr. 6, Maart 1984 • Pol Arias, Johan Thielemans, Marianne Van Kerkhoven • OMTRENT WALTER T.
Laat het publiek maar uitmaken wat goed is en wat niet...Wat we vooral van hem geleerd hebben was het inzicht dat elke tekst een spelontwerp is, en het belang van de methodiek in het theaterwerk...die periode onder Bert Van Kerkhoven en Lode Verstraete had hij armslag, kon hij zich wat permitteren m.b.t

Nr. 6, Maart 1984 • Marianne Van Kerkhoven, Paul De Bruyne, Jan... • K R O N I E K
Hij gooit gruwelijke beelden de zaal in, refereert aan bekende publieke figuren en toestanden, doet het Nederlands en zijn dichters wat geweld aan en ramt er wat eigen vaarzen tussen...onverstaanbaar . Met wat men overhoudt wordt niets begonnen, wordt niet opnieuw gestructureerd tot iets wat meer betekenis heeft dan wat acteurs daar aan subjectieve beleving mee verbinden...Ernstig werk dus bij Controverse, misschien nog wat schuchter en niet altijd gelijkmatig wat acteerprestaties betreft, maar interessant genoeg om benieuwd te maken naar het vervolg

Nr. 8, September 1984 • Erna Metdepenninghen • Valerie Panov leidt nu de dans
1974 kregen de Panovs ten slotte, na heel wat moeilijkheden met weerklank in de westerse (ballet)pers, de toestemming om naar Israël uit te wijken...eerste deel van het dansseizoen 1983-84 in Duitsland het volgende schreef: "Aangezien ik erg teleurgesteld werd door ongeveer alles wat ik van Panov heb gezien, na zijn vrij belovende start in West-Berlijn...alleen choreografieën van zijn hand op het programma: in september De drie zusters op muziek van Rachmaninov (te vertolken door pianist Robert Groslot) en in een aankleding van Andreï Ivaneanu, de

Nr. 8, September 1984 • (advertentie)
Chris Welsby, Rose Lowder, Yann Beauvais, Jonas Mekas, Howard Guttenplan, Robert Breer, James Whitney, Harry Smith, Hy Hirsch, Jordan Belson, Len Lye,... van 23 okt...Maar wat is semiotiek...Wat geoefend wordt, is klein en bescheiden; een bepaalde manier om een tekst, een sprookje, een foto, een gebeurtenis, een ruimte, ... 'aan te raken'. Een oefening in terughoudendheid èn

Nr. 8, September 1984 • Sven-Claude Bettinger • BERLIN BRUSSEL 84
cubisten, de Russische, Tsjechische en Hongaarse avant-gardisten (suprematisme en later constructivisme). Aan hen wordt in het tijdschrift Der Sturm heel wat aandacht besteed...Robert Wienes Das Kabinett des Dr...Wat van het dadaïsme nog overblijft is én de definitieve verlossing van elke formeel-esthetische beperking bij het scheppingsproces én een kritische houding die bijna alle gezaghebbende Berlijnse

Nr. 8, September 1984 • Klaas Tindemans • REPERTOIRES IN HET SEIZOEN 1984-85
En met name voor de groepen die slechte punten kregen, is de moeilijkheid dat ze niet weten wat ze mispeuterd hebben: misschien haalden ze niet het voorgeschreven aantal voorstellingen, maar denken ze...De niet-militante fractie van de INS exploreert dus consequent gevaarlijke teksten, werkt zonder twijfel aan een eigen profiel én introduceert eigen dramatisch werk (Vandervost). Wat moet zo...Glenn Ross (inderdaad, de Pulitzer Prize), aangevuld met Pirandello (Ieder zijn waarheid), Shakespeare (Driekoningenavond) en Noel Coward (Private Lives) en wat West End: keurig, verzorgd burger-lijk toneel

Nr. 10, April 1985 • Marianne Van Kerkhoven, Johan Thielemans, Bart Patoor,... • KRONIEK
Hoe dan ook, we krijgen hier een soort staalkaart van wat jonge mensen kunnen: ze hebben talent te koop, en het is nu maar wachten op wat de theatermakers hen kunnen aanbieden...een acteursland waar talent schaars is, opent één Zuidamerikaans dansje van Van Sambeek verlokkende perspectieven, maar gezien de precaire structuur van dit theaterland, kijkt mén met wat angstig hart...wordt getipt voor de beste regie (Robert Benton), beste actrice (Sally Field), beste vrouwelijke bijrol (Lind-say Crouse), en beste film tout court). In de interessante film Cotton Club van mijn

Nr. 10, April 1985 • Marianne Van Kerkhoven, Alex Mallems • Joris Diels
hij in zijn café wat het publiek vond van dat 'je' en 'jou'. Hij sprak dan van: "ne pils voor mij en ne koffie voor jij". Er werd de spot mee gedreven, er was een weerstand...Meester een nieuwe start neemt en het adjectief 'katholiek' voor zijn naam schrijft, volle zalen, hoewel ook zij heel wat 'moeilijkere' stukken introduceren...Wat mij altijd geleid heeft Ik geloof dat ik gepoogd heb om wat er te verjongen, te hervormen en te veranderen was aan het toneel... in te bedden in de traditie

Nr. 10, April 1985 • Johan Thielemans • Chicago verovert Broadway
wegkapen (Strea-mers, waarmee Robert Altman in Venetië '84 een prijs kreeg, is niet veel meer dan een getrouwe verfilming van Rabes toneelstuk...De verrassing wordt nog groter wanneer men leest wat Mosher in de kleine zaal van het Goodman Theatre voorheeft: hij heeft daar altijd nieuwe stukken willen brengen...New York ontdek ik dat The Magic Theatre van San Francisco ook aardig wat in petto heeft

Nr. 10, April 1985 • Pol Arias • Het Kaaitheater als exponent van het Europese...
en wat jobjes uitvoerde in de Beursschouwburg...Nu stellen we vast dat dat een tijdsfenomeen was en dat bevestigt wat ik altijd gezegd heb: een festival kan alleen maar een formulering zijn van een gegeven uit het theater zelf...Ik moet daarbij denken aan wat Wilfried Martens ooit zei over democratische besluitvorming: naar een vergadering gaan, op voorhand weten wat er uit moet komen en er voor zorgen dat je dat ook krijgt

Nr. 11, Juni 1985 • Johan Callens • David Mamet, dichter bij Beckett dan bij...
Wat hou je per slot van rekening over wanneer je plot, personage en inhoud overboord gooit ? Onbenullige stukken...Woorden hebben weinig of geen uitstaans met de realiteit: het is lang niet duidelijk wat Bob precies "gedaan" heeft...Roma is nog niet uitgeraasd ; in het vervolg van zijn profane preek horen we Emersons individualistisch ideaal ("self-reliance") naklinken, hoewel aardig wat gecorrumpeerd

Nr. 11, Juni 1985 • Marianne Van Kerkhoven • Luc Philips Spielefreude
Het spel van Krapp met de magneetbanden uit het verleden en de flarden uit het heden wordt tegelijkertijd een spel met het pretenderen van het theater, met wat echt is en wat niet...Krapp toont Philips 'zijn techniek plus datgene wat niemand anders kan'. De tweede tekst van Beckett, Katastrofe, lijkt nauwelijks geregisseerd: de bevruchtende dialoog tussen acteur en regisseur...Aan het slot volgt de voor het Volkstheater onontbeerlijke moraal: 'en wat doe jij, toeschouwer, met jouw Bompa

Nr. 11, Juni 1985 • Marianne Van Kerkhoven • Luc Philips Spielefreude
Toch hebben we getracht even binnen te dringen in wat achter deze vreugde schuilgaat...Een acteur moet op dezelfde manier weten wat hij met een tekst, met een rol, met de hele infrastructuur kan doen, om dat aan een publiek mee te delen wat hij wil meedelen...Een publiek dat al langer theater ziet, kan uiteraard een veel duidelijker onderscheid maken tussen wat goed is en wat niet goed is. Pas op, ik zit hier geen pleidooi te houden om toegevingen te doen


Toon volgende resultaten