Archief Etcetera

Zoeken naar  Auteur


11 document(en) met "Molières Men-schenfeind"



Nr. 2, Maart 1983 • Sigrid Vinks • Klimmen, kruipen, wurmen, struikelen: Jürgen Gosch toont...
Hier is geen gelegenheid voor zwemerig gedoe, men moet verdraaid goed uit zijn ogen kijken wil men niet naar beneden tuimelen...Men zou het een realistische speelstijl kunnen noemen als men daaronder een realistisch gedrag tegenover de 'actualiteit' van het decor verstaat...Op het moment dat ze de wand aanraakt, en men als toeschouwer plots beseft dat deze wand tijdens de hele voorstelling nog nooit werd aangeraakt, valt het gevaarte over haar heen

Nr. 5, Januari 1984 • Johan Thielemans, Pol Arias, Luk Van den... • K R O N I E K
Vanaf dit ogenblik volgt men zijn vertoning en tracht men te bedenken wat de anderen, de laatkomers, er van zullen maken: de tent, met zijn vreemd licht en zijn wolken stoom kan voor hen slechts een...Men verdwijnt in een tunnel van witte lakens, en voor men het goed weet, staat men op straat: voor groep één is het afgelopen, groep twee krijgt nog een uur theater...Als men de richting van de blikken van Herman Gilis, als prins Leonce, analyseert, constateert men dat hij meestal naar de zijkant, vaak naar de grond, en een paar keren naar boven kijkt, maar zo goed

Nr. 18, Juni 1987 • Pol Arias, Johan Thielemans, Luk Van den... • K R O NI E K
Als men een stuk van Bourdet ziet, vraagt men zich soms wel af of ze buiten die merkwaardige symbiose tussen een schrijver en zijn gezelschap nog wel dezelfde diepe werking hebben...Men voelt dat er een tekst onder deze tekst schuilt, en het is vanuit dit dubbel perspectief dat Bourdet en zijn acteurs werken...Gent ontbreekt dit volledig; men kijkt naar vrij eenvoudige personages

Nr. 20, December 1987 • Johan Thielemans • Brecht is een zwembad, Molière een oceaan
Tot in den treure verneemt men dat goed zijn en rijk zijn niet samen kunnen gaan...de eerste versie kwamen de goden liefst acht keer aan bod, uiteindelijk hoorde men ze nog maar vier keer...Het is precies die kwaliteit, die men zo vaak in het NTG mist, en het is omdat Tanghe deze intensiteit op zulk een overdonderende wijze heeft bereikt, dat men met enthousiasme aan deze vertoning

Nr. 23, September 1988 • Wim Van Gansbeke • VAN FEESTEN EN FESTIVALS
Sinds de voorstellingen van Molières Men-schenfeind is de werkwijze van Gosch bekend: de dingen, van lichamelijke gebreken tot bewegings- en spreek-patronen, worden uitvergroot tot mythische en

Nr. 27, September 1989 • Gretl Van Ourti • NO, KYOGEN, KABUKI, SHINGEKI, SHOGEKYO.
Er heerst zoals men het in het Engels en ook in het Japans zegt, een theater'boom'. Het hele jaar door kan men een grote variëteit aan voorstellingen bijwonen...Het is zoals opera in België : men kent de bekendste stukken, maar men heeft het nog nooit in levende lijve gezien...de Haiyuza zag ik Les Femmes Savantes van Molière, compleet met witte krulpruiken op het hoofd en molières aan de voeten

Nr. 30, Juni 1990 • Klaas Tindemans, Fred Six, Wim Vermeylen, Erwin... • KRONIEK
Men beleeft hem wel, maar achteraf zou men bij God niet weten waarom...Als men bereid is de structuralistische en post-positivistische apriori's van het werk te accepteren, dan zal men het ongetwijfeld beschouwen als een revolutionair ontwerp...Wat men wel kan en moet eisen is dat kritiek over een object zich beperkt tot het object en dat men zich niet verstrikt in vooroordelen

Nr. 31, September 1990 • Sigrid Bousset, Hildegard De Vuyst, Dirk Verstockt,... • K R ON I E K
Applaudiserend en rondschietend met revolvers - alweer zo'n mannelijke bezigheid - schreeuwen ze in koor : "Geef kunst haar vrijheid terug; niet omdat het om de kunst gaat maar omdat men het onbekende...De lage molières die onder de zoom uit komen kijken verraden hun 'gewoonheid'. Eens dat kleed uit zouden het Turkse boeren kunnen zijn, gastarbeiders, zoals er hier duizenden leven...Welke betekenis men aan dit decorelement ook geeft - de pen van de schrijver, de drang om te vluchten, een symbool van kuisheid - het gaat erom dat het teken niet eenduidig is en slechts betekenis

Nr. 36, December 1991 • Dirk Verstockt, An-Marie Lambrechts, Bruna Koninckx, Paul... • KRONIEK
Blankenberge (1991); men zou dat moeten spelen boven of iets onder die realistische toon; maar helaas, men ziet dat niet in (...) je kunt beter schrijven over een melaatse neger in New York die zich lyrisch uitlaat...Toch moeten we het toegeven: men is in het NTG op zoek naar een andere, directere theatertaal en acteerstijl...zegt een van de spelers: "De grote ramp van de KUNST is dat men haar misprijst, dat men haar niet ORGANISCH laat kloppen zoals het hart in de borst van de mens, men zet haar bewegingen in een tijdschema

Nr. 53, December 1995 • Kurt Vanhoutte • De taal van de schouwburgen
de voordracht van wat men het Schwabisch is gaan noemen hoor je anderszins wel ingrepen vanwege de regie...De enscenering verschijnt als een cocon waarin de strekking van Molières tekst bewaard en gekoesterd wordt...plat Antwerps laat men haar onverhuld de reactionaire opvattingen verkondigen waar dit stuk van wemelt

Nr. 113, September 2008 • Tobias Kokkelmans • Een Molière die geen Molière is
Dit nuanceverschil lijkt onbeduidend, maar is symptomatisch voor de manier waarop Molières biografie in de loop der eeuwen tot mythische proporties is opgeblazen...De kracht van Molières toneelwerk ligt dan ook niet in een commentaar op de mens in zijn relatie tot de wereld, maar eerder op de relatie tussen mensen onderling...Het is een kunst waarvan het bedrog altijd met rust gelaten wordt; al kijkt men er ook doorheen, niemand die iets durft te zeggen